Menu

Terug naar Actualiteit >Boomkwekerij in oprukkende bebouwing: met de bluts en de buil

Alle regio's

Ivan De Clercq

“Wij zijn niet naar de stad gekomen; de stad is naar ons gekomen”, verzucht boomkweker Chris Boon. Hij nam Oost-Vlaams gedeputeerde voor Ruimtelijke Planning Annemie Charlier (N-VA) mee op een rondgang langs de teelten tijdens een stagebezoek aan zijn boomkwekerij in Tielrode. De gevolgen van de verstedelijking gaan door, al speelde hij er ook op in.

 

Samen met zijn vrouw Ingrid Colman en hun zoon Eli baat Chris een familiale boomkwekerij uit in Tielrode, vlak onder de E17 Gent-Antwerpen. Tien jaar geleden zijn ze vanuit Sint-Niklaas naar deze locatie verhuisd. “In Sint-Niklaas werd het bedrijf omgeven door de oprukkende bebouwing. Uitbreiden was er niet mogelijk, er was geen toekomst.”

De oude locatie wordt evenwel nog altijd gebruikt voor de kweek van tuinplanten zoals lavendula en diverse bodembedekkers. Die lavendula kan vrij goed omgaan met de droogte van de voorbije jaren, maar dat is niet voor alle teelten het geval. “Ook sommige gewasbescherming reageert anders in droge en warme omstandigheden, daar moeten we rekening mee houden.”

Efford-zandbed

De voor de streek typische bolle akker op de oude locatie is een getuige van hoe er eeuwen geleden al met vocht en droogte werd geworsteld. Het noopte Chris tot het werken met terrassen. Onder de terrassen kwam begin jaren ’90 een Efford-zandbed, waarbij de waterstand onder de potten kan geregeld worden. De planten zuigen het vocht op. “Een systeem dat tot 80% water bespaart, en ook gezonder is voor het bladerdek in verband met ziekte en schimmels. Maar door onkruiddruk en wegvallende onkruidbestrijdingsmiddelen heb ik toch weer moeten aanvullen met begieting van bovenaf.”

Plaats voor Sint-Niklaas

Chris nam de gedeputeerde ook mee naar twee andere velden. Langs het ene veld stroomt een fors uitgediepte ringgracht, om het regenwater dat uit het veld komt om te leiden, zodat het niet in Sint-Niklaas komt. Het zorgde voor een ongewilde drainage op Chris zijn veld. Een ander veld wordt onteigend voor de bouw van een nieuw ziekenhuis voor Sint-Niklaas. “Gelukkig konden we in de plaats een ander perceel nabij ons bedrijf gelegen aankopen.”

Iedereen moet mee

“We willen vanuit de provincie de bestaande open ruimte zoveel mogelijk bewaren, zodat ook landbouwers voldoende grond hebben”, antwoordde Annemie Charlier. “Het is soms dansen op een slappe koord, zekers als grond anders ingekleurd is. Ook de Vlaamse overheid en de steden en gemeenten moeten mee willen.”

De oprukkende stad legt dus een druk op het bedrijf, maar biedt ook kansen. Zo vindt bijna 40% van de geteelde tuinplanten en bomen afzet bij particulieren. Ook tuinaanleggers weten het bedrijf vlot te vinden. Het is dus afwisselen tussen facturen maken en de Payconiq-app.

“We proberen planten aan te bieden voor de onderhoudsarme tuin. De moeilijkheid is om in te schatten wat de klant in te toekomst zal willen”, legt Ingrid uit. De afnemende vraag naar buxus is daar een voorbeeld van. “Nochtans valt de strijd tegen de buxusmot in aantal behandelmomenten goed mee, zeker als je op het juiste moment en met de juiste middelen behandelt.” Gedeputeerde Charlier knikt begripvol. “Maar mensen willen geen tuin meer om in te werken of planten te behandelen; ze willen een tuin om in te barbecueën.”