Romberama - Raf Rombouts - foto Davy Coghe

Op de koffie bij Raf Rombouts

4 oktober 2023

Enkel in overleg kan je proberen bijsturen

Romberama uit Loenhout, het bedrijf van Raf Rombouts, presenteert zich als een echte amaryllisspecialist. Maar je kan er Raf moeilijk van beschuldigen alle eieren in één mand te leggen. Rode aalbessen, thee, wijn en een feestlocatie zorgen voor de spreiding en variatie. Maar dat belet Raf niet om ook in de snij-amaryllis voortdurend naar verbetering te streven en zich ook binnen AVBS te engageren als presidiumlid.

In 2006 nam Raf (42) samen met zijn broer Ben het ouderlijk bedrijf over. In 2009-2010 kwam er een uitbreiding met een verdubbeling in de oppervlakte naar 22.000 m2. “De nieuwbouw kwam er na drie goede jaren. In de voorbereiding naar de kerstperiode van 2010 – traditioneel het hoogtepunt van de amaryllisteelt – was er plots sneeuwval. De mensen bleven thuis, de marktvraag bleef achter en de prijs kelderde. We kenden dus een bewogen start, al zijn we die periode wel goed doorgekomen”, vertelt Raf.

In 2017 sloeg broer Ben een andere richting uit en ging Raf alleen verder. In de rustige periodes van het jaar doet Raf alle werkzaamheden alleen, al steken zijn ouders Mai (73) en Bert (76) nog altijd meer dan een handje toe. In de piekperiodes, in het voorjaar maar vooral het najaar, krijgt Raf steun van zo’n 25 seizoenarbeiders. De populairste kleuren zijn diverse tinten wit en rood, enkel- en dubbelbloemig.

Van corona naar energie

Bewogen tijden zijn het gebleven, want intussen passeerden ook nog de corona- en energiecrisis de revue. “Tijdens de coronaperiode was er gedurende korte periodes wel wat paniek, maar eigenlijk hakte de energiecrisis er vijf keer zo hard op in”, evalueert Raf. De teelt van snij-amaryllis is een energiebehoeftige teelt. In aanloop naar de kerstperiode moet er worden gestookt naar kamertemperatuur, maar de amaryllissen hebben voorafgaand ook een koudeperiode nodig, waarin de bedden van de amaryllissen op het bedrijf gedurende tien weken worden gekoeld tot 12°C.

Warmte en elektriciteit

Het beperken van de energiefactuur is altijd een item geweest op het bedrijf. In de uitbreiding van 2009-2010 werd er al een warmtepomp geïnstalleerd, met twee boorputten van respectievelijk 118 en 124 meter diep. In de zomer wordt er warmte in de grond gestoken tijdens het koelen, en in de winter wordt dezelfde warmte er weer uitgehaald. Enkel als het vriest moet de aardgasketel bijspringen. Warmte en elektriciteit voor de warmtepomp komt ook van de kleine wkk (200 kw elektrisch), aangevuld met zonnepanelen. Een dubbel schermdoek houdt de warmte en energiestraling binnen. 
“Dit jaar heb ik nog de helft van de energiebehoefte vastliggen; volgend jaar moet ik alles op de vrije markt kopen. Het wordt spannend om te zien hoe alles uitdraait.” Intussen investeerde Raf verder in de optimalisatie van de warmtepomp.

Romberama - Raf Rombouts - foto Davy Coghe

 

We zetten hard in op het bodemleven, zelfs in het substraat.

Eigenlijk droomt Raf nog van een eigen windmolen om in de winterperiode meer groene energie te produceren. “Vergunningsmatig lijkt dat voorlopig bijna onmogelijk. Mocht het veel makkelijker zijn om aan energiedelen te doen, zou het ook makkelijker zijn om lokaal voldoende draagvlak te creëren en de lokale buurt mee op de kar te krijgen”, bedenkt Raf. Hij wil ook investeren in een bijkomende wateropslag, maar omdat hij die niet tegen de huidige serres wil aankleven om uit de weg te blijven van eventuele toekomstige ontwikkelingsmogelijkheden, verloopt ook dat traject niet eenvoudig. Een investeringsvriendelijk vergunningenbeleid blijft voor hem een werkpunt voor de diverse overheden.

Plantweerbaarheid

Ook het kleiner worden van het aantal nog toegelaten gewasbeschermingsmiddelen bezorgt Raf soms kopzorgen. “Ik probeer zoveel mogelijk het gebruik van chemische producten te minimaliseren. Geen enkele plant wordt vrolijker van chemische middelen. Ik ben ervan overtuigd dat we naar een lager verbruik moeten. Maar er moeten wel middelen beschikbaar blijven voor als de natuur het zelf niet redt”, vindt Raf. Zelf zet hij zoveel mogelijk in op plantweerbaarheid en -versterking. Dat gebeurt onder meer door toediening van aminozuren, sporenelementen en nuttige schimmels in het substraat. “We hebben daarin echt een omslag gemaakt in vergelijking met hoe het vroeger gebeurde. We zetten hard in op het bodemleven, zelfs in het substraat.

Tussen twee rondes door halen we enkel nog de grote stukken organisch materiaal uit het substraat. We willen een luchtig substraat voor de bollen.” Om de plant nog sterker te maken, experimenteert Raf ook met het terugdringen van de stikstofgift. Doel is om tot 30% te reduceren. “We hopen daarmee onder andere minder luizen en trips te zien. Uiteraard blijft stikstof een erg belangrijke voedingsstof. We vervangen dan ook niet zomaar, we doen het op een gebalanceerde manier. Voorlopig zijn de resultaten positief.”

 

Er moeten wel middelen beschikbaar blijven voor als de natuur het zelf niet redt.

Tijd voor sectorverdediging

Raf heeft naast amaryllis ook nog andere projecten, zoals de teelt van rode aalbessen op een andere locatie, de wijndruiventeelt (Loenhout Winery) en de theeproductie (Be-tea). Ook experimenteert hij samen met een vennoot in de algenkweek, is er een hoevewinkel en kan de serre worden gebruikt voor evenementen. Toch maakt Raf bewust ook tijd vrij om zich binnen het AVBS-presidium te engageren.
“Tijdens de coronacrisis bleek nog maar eens de meerwaarde van een sectororganisatie die op tafel durft slaan voor de belangen van de sector, toen door voor soepelere regels voor bloemenwinkels en tuincentra te ijveren. Ook in het sociaal overleg spelen AVBS en Boerenbond hun rol. Het binnenhalen van de 100-dagenregeling maakte een verschil voor onze sector, en hopelijk is die ook verworven voor de komende jaren.”

Romberama - Raf Rombouts - foto Davy Coghe
Enkel door in overleg te blijven kan je soms toch nog zaken proberen bij te sturen.
Elkaar zien

Als ander voordeel van het zich engageren binnen het bestuur van AVBS ziet Raf dat je sneller weet wat er op de sector afkomt en dat je als sectorvertegenwoordiging kunt proberen te wegen op de besluitvorming die eraan komt. “Het is enkel door in overleg te blijven dat je soms toch nog zaken kunt proberen bij te sturen”, is zijn ervaring.
Zelf ziet hij in de sectororganisatie ook een middel om contact te houden met collega’s. “Ik begrijp dat het niet makkelijk is om activiteiten te organiseren die voor iedereen relevant zijn, maar in andere land- en tuinbouwsectoren lukt dat ook. Dat mag voor mij gerust ook nog meer zijn binnen AVBS. Het Vlaamse snijbloemenwereldje is een kleine wereld geworden. Om voeling met elkaar te houden is het nodig om elkaar te blijven zien”, besluit Raf.

Romberama - Raf Rombouts - foto Davy Coghe
Wie is Raf Rombouts?

Raf Rombouts baat in Loenhout een gespecialiseerde amarylliskwekerij uit. Zijn ouders Mai (73) en Bert (76) steken af en toe nog een handje toe. Het bedrijf had in 1980 de eerste amaryllisbollen op de kwekerij staan. In 2006 zette Raf het bedrijf voort, eerst samen met zijn broer, en later alleen. Raf is een echte duizendpoot. Aan de amarylliskwekerij is een kwekerijwinkel verbonden, hij organiseert ook zelfplukdagen en heel wat educatieve bedrijfsbezoeken. Er is ook een sfeervol ingerichte feestlocatie.
Daarnaast legt Raf zich nog toe op de productie van aalbessen en thee en wijn van eigen bodem.