Mee bewegen met de wilgen

Een parkje niet ver van het station van Blankenberge is waar we afspraken. Net wanneer ik een foto wil maken van de wilgensculptuur die daar tussen en door de bomen ‘vloeit’, spreekt Jean-Louis Muller me aan, de maker van dit werk. Hij gaat met zijn wilgensculpturen voor verbinding zorgen in de AVBS-stand op de Floraliën.
Patrick Dieleman

Jean-Louis vertelt hoe hij ooit met wilgen begon te werken. Zelf spreekt hij van wilgen, maar ze worden ook wilgentenen genoemd, wijmen of wissen. “Ik heb na mijn studies veel gereisd, nogal op een avontuurlijke manier, zodat ik met veel culturen in contact kwam en zelfs allerlei rituelen mocht meemaken. Nadien begon ik te werken bij Jan Sterken, een fruitboomkweker die in de jaren zeventig veel oude fruitrassen heeft geherintroduceerd en recent gestopt is. Die had contacten met veel collega’s, zodat ik veel ‘monumenten’ uit de boomkwekerij leerde kennen.”
 

Maar daarnaast had Jean-Louis ambitie om zich kunstzinnig uit te leven. “Ik wilde sculpturen maken, en de plooibaarheid van de wilg sprak me aan. De twijgen laten zich gemakkelijk vormen tot organisch ogende structuren. Ze brengen beweging, ritme en dynamiek. Het is ook een oud materiaal waar men vroeger alles mee deed: bouwen, fuiken maken, voedsel in bewaren, transporteren,…” Hij refereert ook naar de levende bruggen in Noord-India gemaakt met de Ficus elastica. En ook in Duitsland zijn er architecten die levende architectuur ontwerpen, die samen met ander groen verkoeling moet brengen in de steden. Men noemt dat ‘Baubotanik’. Jean-Louis werkt voor interieurs ook wel met rotan, maar dan met de fijnste maten.
De eerste ‘werken’ van Jean-Louis waren heel tijdelijk: constructies van snoeiafval die voor een voorjaarsritueel in brand zouden gestoken worden. Tussendoor leerde hij ook manden vlechten. Met zijn leermeester, de Nederlander Piet-Hein Spieringhs, werkt hij geregeld samen voor grote projecten. Maar met de jaren ontwikkelde hij zijn eigen stijl. “Ik werk wel schetsen uit, maar de omstandigheden ter plaatse bepalen hoe het werk er definitief uitziet. Het zijn de wilgen die bepalen of je links of rechts gaat.” Jean-Louis refereert naar zijn tijd als surfer: “Ook dan moet je een lijn zoeken in de golf, meegaan met de flow en je in harmonie voelen met de stroming. Altijd duikt er wel iets op. Het gebeurde al dat we het concept moesten aanpassen, omdat we onze palen maar maximaal 50 cm in de grond mochten plaatsen of dat een deel van het terrein onder water stond.” 
 

Wie Jean-Louis Muller Googelt krijgt een universum aan sculpturen te zien: van klein en fijn tot heel groot, maar altijd met vloeiende lijnen als gemene deler. De sculptuur in zijn thuisstad Blankenberge staat er nu twee jaar. “Ik verwacht dat die een vijftal jaar mee kan.” Behalve voor openbare besturen werkt Jean-Louis ook veel in opdracht van bedrijven en privé-klanten die een mooie ruimte hebben en bij hem aftoetsen of het zou lukken. “Ik ben nu bezig met een mooi project in een restaurant dat vernieuwd wordt. Daar brengen we verbinding tussen binnen en buiten op het terras.” 

De wilgenbundels, die Jean-Louis vlecht, moeten in de AVBS-stand voor verbinding zorgen, het thema van deze Floraliëneditie. Het wordt een uitdaging, maar toch is die niet totaal nieuw. “In 2018 werkte ik mee aan ‘Koket Koksijde’, een florale expo. Ik werkte daar samen met floristen, en heb daar veel van geleerd, vooral van Jo Pattyn. We creëerden zwevende vliegers die op een hoogte van 3 tot 6 m zweefden en deden denken aan tropische vlinders. Je kan die nog bekijken op YouTube. Ik kan zowel sculpturen maken die op zichzelf mooi zijn, als sculpturen waarop floristen bloemen steken.” 
De architecten zijn op dit moment het ontwerp aan het bijsturen, omdat er enkele voorschriften gewijzigd zijn. Dus veel kan Jean-Louis nog niet vertellen. “Maar ik verwacht dat ik sterke punten zal helpen accentueren en anderzijds ook rustpunten zal aanbrengen, allemaal met een vloeiende beweging.” Hij voorziet om er tijdens de opbouw twee weken aanwezig te zijn, bijna 7 op 7, en intens zal samenwerken met de architecten. “Maar ik hoop voldoende vrijheid te krijgen, want dan kom ik het beste tot mijn recht.”