walter en thomas claes

Op de koffie bij Walter en Thomas Claes

De kerstsfeer proeven in Tuincenter Claes

Walter Claes heeft altijd zijn eigen koers gevaren en gedaan wat hij graag doet. Zijn ouders waren geen tuinders, maar toch nam hij in 1989 na zijn tuinbouwstudies een bloemisterij over. Samen met zijn echtgenote Nicole heeft hij onder meer cyclamen en kerstrozen gekweekt en vandaag kweken ze nog altijd perkplanten en Pelargonium. Daarnaast startten ze met een tuincentrum, dat twee jaar geleden werd bekroond tot het 'Beste tuincentrum van Vlaanderen 2023-2024'. We spraken met Walter en zijn zoon Thomas over hoe ze dat gecombineerd krijgen en waar ze naartoe willen.
Patrick Dieleman

In 1994 bouwde Walter een nieuwe kweekserre op de locatie waar nu zijn tuincentrum staat. “In maart vertelde Nicole dat ze liever in een winkel zou staan, om wat meer mensen rondom zich te hebben. We hebben bijgestuurd en konden op 29 juli 1994 onze winkel openen. Dat lag in het verlengde van de thuisverkoop die we daarvoor al hadden.” Die thuisverkoop bleek cruciaal te zijn aangezien hun vestiging in agrarisch gebied lag. “Doordat onze voorganger al in 1965 aan detailhandel deed, konden we een vergunning krijgen voor een tuincentrum.” Uit het verdere gesprek met Walter en Thomas bleek hoe moeilijk het tegenwoordig is voor een tuincentrum om uitbreidingen vergund te krijgen. Dat geldt ook voor hun collega’s.
 

tuincenter Claes
tuincenter Claes
tuincenter Claes

Assortiment

“We verkopen alles”, vertelt Walter. “Planten blijven sowieso de hoofdmoot. De kerstperiode wordt elk jaar belangrijker. We zetten daar zwaar op in door sfeer te creëren.” Hij vertelt dat ze nu zelfs een tent hebben waar ze ‘afternoon tea’ aanbieden. “Die zit elke zaterdag en zondag twee keer vol.” 
De belangrijkste evolutie in de voorbije decennia is volgens Walter dat het assortiment voortdurend uitbreidt. “We hebben een heel grote bakafdeling die brood en gebakjes maakt. De dierenafdeling is ook belangrijk, en dan de afdeling met allerlei werktuigen.” Thomas voegt er aan toe dat planten belangrijk blijven. “Zeker in het voorjaar zijn die hoofdzaak. In de winter neemt het aandeel planten af. We moeten dan opschalen met decoratieartikelen om de dode momenten op te vangen en onze omzet en marges hoog te kunnen houden. We hebben immers 25 FTE medewerkers in dienst en daarnaast nog flexijobs.” 
 

"We verkopen alles, maar planten blijven sowieso de hoofdmoot."

walter claes

Taakverdeling

Thomas is opgegroeid in het tuincentrum en draait ondertussen elf jaar mee. “Ik heb eerst op andere plaatsen gewerkt, onder meer bij een loonwerker, een drietal maanden in een vaste-plantenkwekerij in Italië, en dan nog iets meer dan een jaar bij Agora.” Walter zegt heel beslist: “Hij moest van mij. Ze moeten eerst ‘op een ander gaan zien’. Het kan altijd zijn dat ze het elders beter vinden. Ik weet dat niet, want ik heb alleen maar hier gewerkt.” Thomas had altijd wel zin om in het bedrijf te komen, maar hij bevestigt de visie van zijn vader.
Er is een zekere taakverdeling, maar veel gebeurt in onderling overleg, samen met Nicole. “Iedereen weet van elkaar waar de anderen mee bezig zijn. Alleen zo kunnen we een goeie tandem vormen”, zegt Thomas. “Ik ben sterk bezig met een verbouwing. Ik focus dan hard op de details, terwijl mijn vader de hoofdlijnen opvolgt: wat het kost en wat er moet gebeuren. Zo zijn we heel complementair.” Thomas kijkt ook volop naar de toekomst. “Ik wil de volgende stappen en de grote lijnen zien waar het bedrijf naartoe wil.” Ze denken ook al geregeld na over de bedrijfsovername. “We zijn ermee bezig, maar dat heeft nog tijd”, zegt Walter. “Ik wil nog een achttal jaar meewerken tot aan mijn pensioen, al zeg ik niet dat ik nog zo hard wil blijven werken als nu.” Thomas wijst erop dat een overname over heel veel geld gaat. Zijn zus, die ook meewerkt in het bedrijf, kiest ervoor om niet zelfstandig te worden. “Sommigen verwachten het bedrijf zomaar te krijgen, maar dat zou ik niet willen. Je moet jezelf ‘wat financieel pijn doen', om het bedrijf beter te kunnen leiden.” Walter verwijst naar het traject dat hij en zijn echtgenote aflegden: “We zijn van nul begonnen. We hebben soms zwarte sneeuw gezien, maar dat is ons sterkste punt. We zijn altijd met onze beide voeten op de grond gebleven.”
 

thomas en walter claes

Klimaatplein

Thomas doet heel wat inspanningen om het tuincentrum en het productaanbod up-to-date te houden. Walter vertelt dat ze samen één keer per jaar naar een groot evenement van leverancier Kaemingk gaan, waar ze heel veel ideeën opdoen voor het kerstseizoen en voor het voorjaar. Thomas vult aan dat ze zich voor algemene trends in de winkel laten bijstaan door externen. “Er komen geregeld consulenten langs om de winkelinrichting en de looplijnen van de klanten te bekijken. Daar steken we veel tijd en geld in. Ik ga ook geregeld kijken in Nederland. Daar staan ze op het gebied van tuincentra een pak verder dan hier.” Thomas geeft hun klimaatplein als voorbeeld. Op een oppervlakte van bijna 200 m² worden producten getoond die de tuin klimaatbestendiger maken. “We tonen daar onder meer een natte tuin en een droge tuin. De boodschap is dat we laten zien wat je kan doen. We zeggen zeker niet dat je dit moet doen om te creëren wat getoond wordt. We werken daarvoor samen met een Nederlandse vaste-plantenkweker die zijn concept daarop heeft afgesteld.
Ik vermoed dat tegen begin volgend jaar onze samenwerking met de gemeente Wilrijk op punt zal staan.” Wilrijk wil de bevolking responsabiliseren. De gemeente plant bomen en de inwoners beplanten de boomspiegels. “Ze kunnen hier het concept bekijken en de planten kopen. In België is hiervoor momenteel weinig draagvlak, niet in de politiek, maar ook veel te weinig in de sector. In Nederland gebeurt dat veel sterker. Ik heb in Nederland heel hard moeten lobbyen om hier een klimaatplein te krijgen. Het is bij mijn weten het enige in België, terwijl er in Nederland 62 zijn. En die worden mee gesponsord door de gemeentebesturen, die een derde van de kosten dragen. Zo krijg je een veel betere samenwerking. De dynamiek van het tegelwippen komt in Nederland vanuit die klimaatpleinen. Daar kan je de tegels die je uitbrak, binnenbrengen in het tuincentrum. De gemeente moet ze dan maar op één plaats ophalen. Uiteraard moet je wel een foto tonen om te bewijzen waar die tegels vandaan komen. Die burgers krijgen dan een bon van de gemeente om iets te realiseren in hun tuin. Dat willen we nu ook opzetten met Wilrijk. We willen de mensen een mooi gamma bieden waaruit ze kunnen kiezen. Dat moet voor meer biodiversiteit zorgen dan de 30 soorten waar men nu uit mag kiezen. Zo komt de vergroening ook mee van de burgers. Dat maakt dat ze er meer mee bezig zijn. Het blijkt ook dat de straten die het goed doen er veel properder bijliggen. Je vindt er bijna geen afval in de perken.”
 

thomas claes

Thomas Claes:

"De boodschap is dat we laten zien wat je kan doen. We zeggen zeker niet dat je dit moet doen."

tuincenter Claes klimaatplein
tuincenter Claes klimaatplein
tuincenter Claes klimaatplein

Visie

Thomas is bestuurslid van de kring ‘Bloemisten Noord-België’. “Ze hebben me gevraagd om mijn visie te geven over wat klanten precies verwachten. Maar het is niet gemakkelijk om verandering te brengen.” Daarin spelen de verschillen in dynamiek tussen jongeren en ouderen. Thomas kijkt veel naar Nederland. “Ik vind dat de markt daar wat vooroploopt. Er is daar veel te doen rond certificering. Hier is de consument daar nog minder mee bezig, maar ik verwacht dat dat binnen vier à vijf jaar wel zo zal zijn. Wie daarop wil voorbereid zijn, moet nu beginnen. Belgische telers moeten meer ‘conceptkwekers’ worden. Je kan in België vaak planten van betere kwaliteit kopen, maar ik mis soms de afwerking, het etiket, het totale plaatje. De plantenkennis van de consument gaat achteruit. Ik zeg wel eens tegen telers dat ze eens een dag tussen de kruiden moeten komen staan bij ons in het tuincentrum. Ze moeten niet verschieten wanneer ze vijf keer op rij de vraag krijgen of de pot aan de plant mag blijven bij het planten. We moeten dat uitleggen aan de klant, dus ook op het etiket. Daar moeten we nu aan werken. Dat is ook belangrijk om jonge mensen in de sector te krijgen.”

tuincenter Claes

Toekomstplannen

Mijn vraag naar zijn plannen of ambities voor de toekomst ontlokt een schaterlach aan Walter. “Ik heb nog veel plannen, maar het probleem is ze vergund krijgen. We willen 1500 m² afbreken en vernieuwen, maar we mogen maar serres van zes meter hoog zetten, wat totaal niet meer van deze tijd is.” Thomas legt uit dat hogere serres meteen ook een groter volume inhouden. “Je moet dan minder stoken omdat je een grotere warmtebuffer hebt.” Voor Walter is het duidelijk: “Als we vóór 2030 niet kunnen bouwen, dan kan ik niet meer meedoen.” Thomas vult aan dat het dan volledig aan hem zal zijn. Behalve het bouwproject, dat ook voor hem een ambitie is, wil hij vooral zorgen dat ze zich goed blijven oriënteren in de markt. “Sfeer en beleving zijn heel belangrijk. In de planten zie ik een verschuiving van grote naar kleinere partijen, met meer diversiteit als gevolg. We proberen echt om de diversiteit van de planten zo groot mogelijk  te houden. Ik weet, en ik voel ook, dat daar draagvlak voor aan het groeien is. We moeten mee zijn. We proberen echt wel het tuincentrum te zijn dat koploper is, trends aangeeft en al die nieuwe zaken als eerste meeneemt.”

 

"We willen het tuincentrum zijn dat koploper is, trends aangeeft en al die nieuwe zaken als eerste meeneemt.”

thomas claes

Wie is Thomas Claes?

Thomas Claes uit Edegem zat op de tuinbouwschool, maar studeerde er chemie. Toch wilde hij net als zijn ouders Walter en Nicole in het ‘thuiscentrum’ werken waarin hij opgroeide. Ondertussen werkt hij er al elf jaar mee en is het zijn ambitie om het tuincentrum over te nemen. Hij is heel sterk bezig met trends en de vraag hoe hij klanten kan aantrekken en blijven boeien.